Loading...

جملات شرطی Conditional Sentences

 

نویسنده: American-English File
مترجم: رؤیا کریمی جنابی

 

شرطی نوع اول: if+ present, will/ won’t 

1.    If I miss the last bus, I’ll take a taxi.
If you tell the truth, she won’t believe you.
What will you do if he doesn’t call you?

2.    If you don’t go, she won’t be very happy.
She won’t be very happy if you don’t go.

3.    If you miss the last bus, take a taxi.
If you miss the last bus, you can take a taxi.

 

1. برای بیان یک موقعیت امکان پذیر از if+ present استفاده می‌کنیم و برای بیان نتیجه‌ی آن از will/ won’t+ base form استفاده می‌کنیم.

2. عبارتی که با if شروع می‌شود، هم می‌تواند قسمت اول جمله بیاید و هم می‌تواند در قسمت دوم قرار گیرد. اگر عبارتی که با if شروع می‌شود، اول بیاید، معمولاً بعد از آن ویرگول می‌گذاریم.

3. در عبارت بعدی می‌توانید عبارت امری یا can+ base form هم قرار دهید.

 

شرطی نوع دوم (if+ past, would/ wouldn't)

1.    If a bull attacked me, I'd run away.
If you didn't go to bed so late, you wouldn't be so tired in the morning.
Would you take the manager's job if they offered it to you?

2.    If I had more time, I'd do more exercise.
I'd do more exercise if I had more time.
If we went by car, we could stop at places on the way.

 


1.    برای بیان تصور یا موقعیتی فرضی در آینده از if+ past استفاده می‌کنیم. از would/ wouldn't برای بیان نتیجه استفاده می‌کنیم.

•    صرف فعل would/ wouldn't برای تمام اشخاص یکسان است.

•    مخفف‌ها به این صورت است:

'd= would (I'd, you'd, he'd, etc.), wouldn't= would not.

2.    عبارتی که با if شروع می‌شود را هم می‌توانیم در قسمت اول جمله و هم در قسمت دوم بیاوریم. اگر عبارتی که با if شروع می‌شود اول بیاید، پس از آن باید ویرگول بگذاریم.

3.    می‌توانید به جای would+ base form از could+ base form استفاده کنید.

 

be در شرطی نوع دوم


در مورد فعل be می‌توانیم پس از I/ he/ she/ it به جای was از were استفاده کنیم:

If Jack was/ were here, he'd know what to do.

در عبارت if I were you به جای was از were استفاده می‌کنیم. این عبارت را اغلب اوقات برای بیان نصیحت و توصیه به کار می‌بریم:

If I were you. I wouldn't take that job.

 

شرطی نوع اول یا نوع دوم؟


جملات شرطی نوع اول و دوم را با هم مقایسه کنید:

•    برای موقعیت‌های امکان پذیر (محتمل) در آینده از شرطی نوع اول استفاده می‌شود:

If I don't have to work tomorrow, I'll help you. (= It’s a possibility. Maybe I will help you.)

•    برای موقعیت‌های فرضی یا خیالی از شرطی نوع دوم استفاده می‌شود:

If I didn't have to work tomorrow, I'd help you. (= It's a hypothetical situation. I have to work, so I can't help you.)


ترجمه شده از 2 American-English File Student Book

 

جملات شرطی نوع اول و عبارات زمان آینده با .when, until, etc

شرطی نوع اول (if+ simple present, will/ won't+ base form)

 

1.    If you work hard, you'll pass your exams.
The boss won't be very happy if we're late for the meeting.

2.    Come and see us next week if you have time.

3.    Alison won’t get into college unless she gets good grades.
I won't go unless you go, too.

 

برای بیان موقعیت‌های ممکن در آینده و نتایج آن‌ها، از جملات شرطی نوع اول استفاده می‌کنیم.

1.    در قسمت اول جمله شرطی، بعد از if از زمان حال استفاده می‌کنیم:

NOT if you'll work hard you'll pass all your exams.

2.    در عبارتی که will قرار می‌گیرد می‌توانیم از فعل امر هم استفاده کنیم.

3.    می‌توانیم به جای if…not در جملات شرطی از unless استفاده کنیم:

She won't get into college unless she gets good grades/ if she doesn't get good grades.

 

عبارات زمان آینده

As soon as you get your test scores, call me.

We'll have dinner when your father gets home.

I won't go to bed until you come home.

I'll have a quick lunch before I leave.

After I graduate from college, I'll probably take a year off and travel.

 

•    برای صحبت درباره آینده، بعد از when, as soon as, until, before از زمان حال (نه از زمان آینده) استفاده کنید.

 

شرطی نوع دوم

جملات شرطی نوع دوم: if+ simple past, would/ wouldn't+ base form
 

1.    If I had a job, I'd get my own apartment.
If David spoke good English, he could get a job in that new hotel.
I would get along better with my parents if I didn't live with them.
I wouldn't do that job unless they paid me a really good salary.

2.    If your sister were here, she'd know what to do.
If it was warmer, we could take a swim.
If I were you, I'd buy a new computer.

 

•    برای بیان موقعیتی فرضی یا خیالی در حال یا آینده و نتایج آن، از شرطی نوع دوم استفاده می‌کنیم:

If I had a job…(= I don't have a job—I'm imagining it.)

1.    بعد از if از زمان گذشته ساده استفاده می‌کنیم و در قسمت دوم جمله از would/ wouldn't + base form استفاده می‌کنیم.

•    در قسمت دوم جمله به جای would می‌توانیم از could هم استفاده کنیم.

2.    بعد از if می‌توانیم با I, he, and she از was/ were استفاده کنیم.

3.    اغلب اوقات برای نصیحت کردن از شرطی نوع دومی که با if شروع می‌شود (...if I were you, I'd) استفاده می‌کنیم، در چنین مواقعی معمولاً نمی‌گوییم ...if I was you.
 

شرطی نوع اول یا دوم؟


If I have time, I'll help you. (= this is a real situation, it's possible that I'll have time- first conditional)

If I had time, I'd help you. (= this is a hypothetical/ imaginary situation, I don't actually have time—second conditional)


would/ wouldn't+ base form


اغلب اوقات از would/ wouldn't+ base form (بدون عبارت if)، برای بیان موقعیت‌های خیالی استفاده می‌کنیم:

My ideal vacation would be a week in the Bahamas.

I'd never buy a car as big a yours.

 

شرطی نوع سوم

If I'd known about the meeting. I would have gone.
If James hadn't gone to the training course, he wouldn't have met his wife.
You wouldn't have lost your job if you hadn't been late every day.
Would you have gone to the party if you'd known Lisa was there?

 


•    معمولاً برای بیان این که اگر در گذشته اتفاقات دیگری می‌افتاد نتایج دیگری به دست می‌آمد از شرطی نوع سوم استفاده می‌کنیم، مثل موقعیت‌های فرضی یا خیالی. جملات زیر را با هم مقایسه کنید:

Yesterday I got up late and missed my train. (= the real situation)

If I hadn't got up late yesterday, I wouldn't have missed my train. (= the hypothetical or imaginary past situation)


•    برای ساختن شرطی نوع سوم از این ترکیب استفاده می‌شود:

If+ past perfect and would have+ past participle.

•    مخفف had و would هردو 'd می‌باشد.

•    اگر بخواهیم نتیجه را با اطمینان کمتری بیان کنیم از might/ could به جای would استفاده می‌کنیم:


If she'd studied harder, she might have passed the exam.

 

ترجمه شده از 3 American-English File Student Book


 

جملات شرطی نوع اول و صفر، عبارات زمانی آینده (با تمام شکل‌های حال و آینده)

جملات شرطی صفر

If you want to be in shape, you need to exercise every day.
If people are wearing headphones while walking, they often don’t notice other people.
If you haven’t been to New York, you haven’t lived.

 

برای بیان چیزهایی که همیشه درست هستند و همیشه درنتیجه چیز دیگری به وجود می‌آید، در عبارت اول از if به همراه زمان حال ساده و در عبارت دوم از حال ساده استفاده می‌کنیم.

•    در جمله‌ی دوم می‌توانید از حال کامل یا حال استمراری هم استفاده کنید.

 

جملات شرطی نوع اول

If the photos are good, I’ll send them to you.
If you’re not going to Jason’s party, I’m not going to go either.
If I haven’t come back by 9:00, start dinner without me.
I’ll have finished in an hour if you don’t disturb me.

 

برای بیان چیزی که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد در عبارت اول از if به همراه زمان حال و در عبارت دوم از زمان آینده استفاده می‌کنیم.

•    در عبارت شرط (if clause) می‌توانید از هر شکلی از زمان حال استفاده کنید (مثل حال ساده، حال استمراری یا حال کامل) و در عبارت دوم می‌توانید از هر شکلی از زمان آینده (مثل آینده کامل، آینده استمراری، will و going to) و یا فعل امر استفاده کنید.

 

عبارات زمانی آینده (future time clauses)

 

I’ll be ready as soon as I’ve had a cup of coffee.
Text me when your train’s coming into the station.
I’m not going to buy the new model until the price has gone down a little.
I’m not going to work overtime this weekend unless I get paid for it.
Take your umbrella in case it’s raining when you leave work.

 


هنگامی که می‌خواهید در مورد آینده صحبت کنید، از زمان حال ساده پس از عبارات زمانی زیر استفاده کنید:

As soon as, when, until, unless, before, after, in case.

منظور از زمان حال تمام اشکال زمان حال است مثل حال ساده، حال استمراری، حال کامل.

•    از in case در مواقعی استفاده می‌کنیم که کاری را به منظور آمادگی برای موقعیت یا مشکلی در آینده، انجام می‌دهیم. در جملات زیر موارد استفاده از if و in case را با هم مقایسه کنید:

I’ll take an umbrella if it rains. = I won’t take an umbrella if it doesn’t rain.

I’ll take an umbrella in case it rains. = I’ll take an umbrella any way because it might rain.

 

شرطی‌های غیر واقعی

شرطی نوع دوم: if+ simple past, would /wouldn’t+ base form
 

1. If there was a fire in this hotel, it would be very difficult to scape.
 I wouldn’t have a car if I didn’t live in the suburbs.

2. If you weren’t making so much noise, I could concentrate better.

3. If I were you, I’d make Jimmy wear a helmet when he’s riding a bike.

 

1.    برای بیان موقعیت‌های خیالی یا فرضی در زمان حال یا آینده و نتایج حاصله از آن‌ها، از شرطی نوع دوم استفاده می‌کنیم.

2.    در عبارت شرط (if clause) می‌توانید از گذشته استمراری هم استفاده کنید. در عبارت دوم هم می‌توانید به جای would از could/ might هم استفاده کنید.

3.    در عبارت شرط همراه با فعل be می‌توانید از was یا were برای I, he, and she استفاده کنید:

If Dan was/ were here, he would know what to do.

با این حال، در جملات شرطی که برای توصیه یا نصیحت کردن با ...if I were you شروع می‌شوند، همیشه باید از were استفاده کرد.
 

 

جملات شرطی نوع سوم: if+ past perfect, would/ wouldn’t have+ past participle

1. If you had come to class more often, you would have done better on the exams.
 I wouldn’t have been late if I hadn’t overslept.

2. He would have died if he hadn’t been wearing a helmet.
 If the jacket had been a little cheaper, I might have bought it.

 

1.    برای بیان موقعیتی فرضی در گذشته همراه با نتایج آن، از شرطی نوع سوم استفاده می‌کنیم.

2.    در عبارت شرط می‌توانید از گذشته کامل استمراری هم استفاده کنید. در عبارت دیگر هم به جای would have می‌توانید از could have یا might have هم استفاده کنید.

 

شرطی نوع دوم یا سوم؟

1. if you came to class more often, you would probably pass the exam.

2. if you had come to class more often, you would probably have passed the exam.

 

این دو نوع جملات شرطی را با هم مقایسه کنید:


1. you don’t come to class enough. You need to come more often if you want to pass the exam.
2. you didn’t come to class enough, so you failed.

 

جملات شرطی مرکب


هنگامی که موقعیتی فرضی در گذشته، اثر و نتیجه‌اش در زمان حال باشد از شرطی نوع دوم و سوم با هم استفاده می‌کنیم:

You wouldn't be so tired if you had gone to bed earlier last night.
If he really loved you, he would have asked you to marry him.

 


ترجمه شده از 4 American-English File Student Book
 

جملات شرطی

جملات شرطی واقعی و غیر واقعی
 

1.    They won't get a table unless they've already made a reservation.
Can I borrow your dictionary for a minute if you're not using it?
If it stops raining, I'm going to walk into town.

2.    How would you know if he wasn't telling the truth?
If we had a little more time here, we could go on an all-day river trip.

3.    I would have picked you up if I had known what time your flight arrived.
If I'd been looking where I was going, I would've seen the hole in the road.

 

1.    جملات شرطی نوع اول برای بیان موقعیتی ممکن در زمان حال یا آینده و نتایج آن به کار می‌روند. در عبارت شرط می‌توانید هر شکلی از زمان حال و در عبارت دوم می‌توانید هر شکلی از زمان آینده را به کار برید.

2.    جملات شرطی نوع دوم برای بیان موقعیتی فرضی یا نا محتمل در زمان حال یا آینده به کار می‌روند. در عبارت شرط می‌توانید از زمان گذشته (ساده یا استمراری) و در عبارت بعدی would به همراه مصدر (یا could/ might) استفاده کنید.

3.    جملات شرطی نوع سوم برای بیان موقعیتی فرضی در گذشته به کار می‌روند. درعبارت شرط می‌توانید از گذشته کامل (ساده یا استمراری) و در عبارت دیگر می‌توانید از would have (یا could/ might) به همراه قسمت سوم فعل استفاده کنید.

 

جملات شرطی مرکب

I wouldn't be in this mess if I had listened to your advice.
Jane would have left Mike by now if she didn't still love him.

 

اگر بخواهیم همزمان هم به زمان حال و هم به زمان گذشته اشاره داشته باشیم، می‌توانیم زمان‌های دو نوع جمله شرطی را با هم ترکیب کنیم:


I wouldn't be in this mess (type 2) if I had listened to your advice (type 3).

Jane would have left Mike by now (type 3) if she didn't still love him (type 2).
 

جایگزین‌های if در جملات شرطی

1.    I'll tell you what happened as long as/ so long as you promise not to tell anyone else.
Provided/ providing (that) the bank lends us all the money we need, we're going to buy that condo we liked.
They agreed to lend us the car on the condition (that) we returned it by the weekend.

2.    I'm going to sell the car whether you agree with me or not.

3.    Even if I get the job, I'm going to continue living with my parents for a while.

4.    Suppose you lost your job, what would you do?
Had I known that you were coming, I would have bought some coffee.

 

ترجمه شده از 5 American-English File Student Book

 


نویسنده: American-English File

مترجم: رؤیا کریمی جنابی

امتیاز: 5 از 2 رای

آموزشگاه زبان خزائلی مدرسه زبان خزائلی :تهیه شده


We hope this article has been helpful

Would you like to rate this article?